Anamneza (gr. anamnesis - przypomnienie) - Według Platona i jego kontynuatorów przypomnienie sobie wszystkich zjawisk, rzeczy, przedmiotów i osób, które się poznało już kiedyś, przebywając w święcie idei. Według teologii katolickiej anamnezę można określić jako uroczyste uobecnienie jakiegoś historycznego wydarzenia zbawczego (np. wyjścia z Egiptu, ustanowienie Eucharystii), aby mogło ono zawładnąć sytuacją uczestnika uroczystości. Owo wydarzenie historyczne zachowując swą jednorazowość jest zarazem teraźniejszością. Dzięki temu człowiek sam w swoim czasie może uobecnić teraźniejszość owego wydarzenia.
Spirytyści ten filozoficzny termin łączą z pojęciem ciała fluidycznego, uznając je za nośnik wiedzy i wspomnień nagromadzonych w ciągu dawniejszych żywotów. Wspomnienia te są w owym ciele gromadzone i przechowywane. Stąd przypominanie sobie, np. miejsca, którego się "nigdy" za życia nie widziało, spirytyści tłumaczą przypomnieniem z poprzedniego życia.
