Hipotetyczna wyspa w Archipelagu Wysp Nowosyberyjskich na Morzu Łaptiewów, położona około 150 km na północ od wyspy Kotielnyj. Pierwsze wzmianki na jej temat pochodzą z XVII w, jednak powszechną uwagę przykuła za sprawą obserwacji, której dokonał w 1810 r. przemysłowiec Jakow Sannikow, potwierdzonej następnie 13. sierpnia 1883 r. przez badacza Arktyki E. W. Tolla. W 1900 r. uczony ten zorganizował wyprawę badawczą na pokładzie statku „Zaria”, której celem było zbadanie i skartografowanie nowego lądu. Ze względu na trudne warunki pogodowe, w 1903 r. Jednostka ugrzęzła na mieliźnie u wybrzeży wyspy Bennedta, nie dotarłszy do celu. Od tej pory wyspa nie była już obserwowana, stąd wniosek, przyjmowany dziś przez większość uczonych, iż była ona jedynie ogromną górą lodową. Geolog prof. Stiepanow sugerował, że mógł to być oderwany fragment lodowca polarnego, pochodzący jeszcze z okresu zlodowacenia Wűrm, zaś inny uczony W. A. Obruczew, jeszcze w latach 50. XX stulecia twierdził, że może chodzić o ląd pochodzenia wulkanicznego, być może już zniszczony w wyniku intensywnej działalności geologicznej. Współczesne obserwacje lotnicze i satelitarne właściwie wykluczyły możliwość odkrycia nieznanej wyspy w tym regionie, mimo to wiara w jej istnienie jest nadal popularna w środowiskach zwoleniików tzw. Teorii pustej Ziemi.
